คำตอบโดยตรง: เมื่อจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงของน้ำหนักไม่อยู่ตรงกลางระหว่างจุดยก ขาของชุดสลิงโพลีเอสเตอร์จะไม่รับน้ำหนักเท่ากัน และขาที่อยู่ด้านที่หนักกว่าจะรับน้ำหนักมากกว่า ดังนั้น การเลือกจึงเริ่มต้นด้วยการหาจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงและประมาณการว่าน้ำหนักจะแบ่งระหว่างขาอย่างไร จากนั้นจึงเลือกสลิงที่มี WLL ครอบคลุมขาที่รับน้ำหนักมากที่สุดที่มุมจริง การคำนวณแบบสมมาตรที่สมมติว่าน้ำหนักแบ่งเท่ากันนั้นไม่ปลอดภัยสำหรับน้ำหนักที่เยื้องศูนย์ นอกจากนี้ รูปทรงเรขาคณิตที่เอียงยังเปลี่ยนมุมของแต่ละขาและสร้างปัญหาความเสถียรของน้ำหนักที่การเลือกสลิงต้องจัดการขั้นตอนในการยกแบบสมมาตร การสมมติว่าน้ำหนักแบ่งเท่ากันระหว่างขามักจะสมเหตุสมผล จุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงที่เยื้องศูนย์จะทำลายข้อสมมตินั้น น้ำหนักจะทำหน้าที่เหมือนน้ำหนักที่แขวนจากจุดสองจุดขึ้นไป และแรงปฏิกิริยาที่แต่ละจุดจะขึ้นอยู่กับระยะห่างของจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงจากจุดนั้น ยิ่งจุดยกอยู่ใกล้จุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงมากเท่าใด ก็จะยิ่งรับน้ำหนักมากขึ้นเท่านั้น ในการยกสองจุด การแบ่งน้ำหนักจะถูกควบคุมโดยหลักการคาน: หากจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงอยู่ที่หนึ่งในสี่ของช่วงจากจุดหนึ่ง จุดนั้นจะรับน้ำหนักสามในสี่ และอีกจุดหนึ่งจะรับน้ำหนักหนึ่งในสี่

อัตราส่วนนั้นอาจน่าประหลาดใจ น้ำหนักที่ "ดู" สมดุล แต่อยู่ห่างจากศูนย์กลาง 25 เปอร์เซ็นต์ อาจทำให้น้ำหนัก 75 เปอร์เซ็นต์ตกไปที่ขาเดียว หากสลิงถูกเลือกโดยสมมติว่ามีการแบ่ง 50/50 ขานั้นอาจรับน้ำหนักเกินพิกัดแล้วก่อนที่จะมีการใช้ผลกระทบแบบไดนามิกหรือการลงโทษมุม

การเอียงสองขา: น้ำหนักที่เยื้องศูนย์เปลี่ยนแรงตึงอย่างไร

จุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงที่เยื้องศูนย์ไม่ได้เพียงแค่เปลี่ยนการแบ่งน้ำหนักเท่านั้น แต่ยังทำให้น้ำหนักเอียงด้วย เมื่อน้ำหนักเอียงไปทางด้านที่หนักกว่า ขาสลิงทั้งสองจะเข้าสู่มุมที่แตกต่างกัน และความยาวของมันจะเปลี่ยนไปตามนั้น ขาที่ชันขึ้นจะรับส่วนแบ่งของตนด้วยปัจจัยมุมที่เล็กลง ในขณะที่ขาตรงข้ามที่ตื้นขึ้นจะเห็นปัจจัยที่ใหญ่ขึ้น ผลลัพธ์คือผลกระทบทั้งสอง — การแบ่งที่ไม่เท่ากันและมุมที่ไม่เท่ากัน — จะรวมกันที่ขาที่หนักกว่าและตื้นกว่า

นี่คือเหตุผลว่าทำไมการยกที่ทำงานได้ดีเมื่อรับน้ำหนักเบาจึงอาจไม่เสถียรเมื่อยกขึ้นเต็มที่: เมื่อสลิงตึง การเอียงอาจเพิ่มขึ้น ซึ่งจะเพิ่มความแตกต่างของมุมขา ซึ่งจะทำให้การกระจุกตัวของน้ำหนักมากขึ้น สำหรับชุดสลิงโพลีเอสเตอร์ นี่เป็นปัญหาการเลือก ไม่ใช่แค่ปัญหาการติดตั้ง เพราะสลิงที่ขาหนักต้องมีความจุสำหรับผลกระทบที่รวมกัน

ขั้นตอนการเลือกสำหรับน้ำหนักที่เยื้องศูนย์

ตารางด้านล่างแสดงลำดับการปฏิบัติสำหรับน้ำหนักที่มีจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงที่เยื้องศูนย์ นี่เป็นเครื่องมือช่วยวางแผน การให้คะแนนและการกำหนดค่าขั้นสุดท้ายจะต้องได้รับการยืนยันกับมาตรฐานที่ใช้บังคับและแผนการยกเฉพาะขั้นตอนสิ่งที่ต้องกำหนด

เหตุใดจึงสำคัญ

1. ค้นหาจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วง

, หรือตัวเลือกแบบห่วงต่อห่วงที่ให้คะแนน เช่น

สลิงผ้าแบนแบบห่วง EN 1492-1 ให้คะแนน 10 ตัน WLL

, ให้จุดเริ่มต้นที่ชัดเจนและมีเครื่องหมายมาตรฐานที่สามารถจับคู่กับความต้องการของขาที่แย่ที่สุดได้ความเสถียรของน้ำหนัก: การหมุน การลื่นไถล และการทรุดตัวน้ำหนักที่ไม่สม่ำเสมอก็เป็นน้ำหนักที่ไม่เสถียรเช่นกัน น้ำหนักที่มีจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงอยู่เหนือจุดยกอาจมีแนวโน้มที่จะหมุนหรือเอียง น้ำหนักที่สลิงสามารถเลื่อนไปตามความยาวอาจเคลื่อนที่ระหว่างการยกและเปลี่ยนการแบ่งน้ำหนักแบบไดนามิก ความเสี่ยงทั้งสองได้รับการจัดการบางส่วนโดยการเลือกสลิงและบางส่วนโดยการติดตั้ง: ความยาวสลิงที่จับคู่เพื่อจำกัดการเอียงที่ไม่ต้องการ การยึดน้ำหนักเพื่อป้องกันการเคลื่อนที่ และสายรัดเพื่อควบคุมการหมุน ในกรณีที่จุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงสูงหรือน้ำหนักสามารถทรุดตัวได้ แผนควรคำนึงถึงความเป็นไปได้ที่รูปทรงเรขาคณิตจะเปลี่ยนแปลงเมื่อน้ำหนักพ้นจากพื้นการใช้สเปรดเดอร์และคานทรงตัวสเปรดเดอร์บีมหรือคานทรงตัวมักเป็นวิธีแก้ปัญหาที่สะอาดที่สุดสำหรับน้ำหนักที่เยื้องศูนย์ ลำแสงจะแปลงการยกให้เป็นขาแนวตั้งที่ตำแหน่งที่แน่นอนและควบคุมได้ และนำส่วนประกอบแนวนอนออกจากสลิง ซึ่งจะขจัดค่าลงโทษมุมสำหรับขาทั้งหมดที่อยู่ใต้ลำแสง คานทรงตัวสามารถจัดเรียงให้น้ำหนักแขวนในแนวระดับได้แม้จะมีจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงที่เยื้องศูนย์ ทั้งสองเปลี่ยนปัญหาการเลือกสลิงที่ยากให้เป็นการยกแนวตั้งที่ตรงไปตรงมา และทั้งสองอย่างก็คุ้มค่าที่จะพิจารณาก่อนที่จะยอมรับการประนีประนอมของการจัดเรียงสองขาที่ไม่สมดุล

คำถามที่พบบ่อย

ฉันสามารถปรับขนาดสลิงตามน้ำหนักรวมหารด้วยจำนวนขาได้หรือไม่

ไม่สำหรับน้ำหนักที่เยื้องศูนย์ วิธีนั้นสมมติว่าน้ำหนักแบ่งเท่ากัน ซึ่งเป็นสิ่งที่จุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงที่เยื้องศูนย์ทำลาย ชุดประกอบควรปรับขนาดตามขาที่รับน้ำหนักมากที่สุดหลังจากใช้ทั้งส่วนแบ่งและมุมแล้ว

ฉันจะหาจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงของน้ำหนักได้อย่างไร

สำหรับน้ำหนักที่เรียบง่ายและสม่ำเสมอ สามารถประมาณได้จากรูปทรงเรขาคณิตและความหนาแน่น สำหรับน้ำหนักที่ซับซ้อนหรือสำคัญ ควรพิจารณาจากการคำนวณหรือจากการยกทดลองที่มีการควบคุม ความแม่นยำของการประมาณการแบ่งน้ำหนักขึ้นอยู่กับว่าจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงเป็นที่ทราบดีเพียงใด

สลิงสี่ขาช่วยแก้ไขน้ำหนักที่เยื้องศูนย์ได้หรือไม่

ไม่ด้วยตัวมันเอง ชุดสี่ขาอาจยังคงกระจายน้ำหนักไม่สม่ำเสมอ และในทางปฏิบัติมักจะสมมติว่ามีเพียงสามขาเท่านั้นที่รับน้ำหนักของวัตถุที่แข็ง จุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงที่เยื้องศูนย์สามารถทำให้แม้แต่ข้อสมมตินั้นก็มองโลกในแง่ดีในด้านที่หนักกว่า

เมื่อใดที่ฉันควรใช้สเปรดเดอร์บีมแทน

เมื่อความไม่สมดุลมีนัยสำคัญ เมื่อน้ำหนักต้องอยู่ในแนวระดับ หรือเมื่อขาจะถูกบังคับให้เข้ามุมตื้น ลำแสงจะขจัดค่าลงโทษมุมสำหรับขาท่อนล่างและรักษาเสถียรภาพของการยก ซึ่งมักจะทำให้เป็นตัวเลือกที่ง่ายและปลอดภัยกว่า

แนวทางปฏิบัติสำหรับผู้ซื้อและวิศวกรติดตั้ง

ค้นหาจุดศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงก่อนและประมาณการการแบ่งน้ำหนักก่อนเลือกสลิงใดๆ

ปรับขนาดแต่ละขาตามกรณีที่แย่ที่สุดของตนเอง — ส่วนแบ่งบวกมุม — และให้คะแนนอุปกรณ์ให้ตรงกับแต่ละขา

รักษาขาทั้งหมดให้ชันและพิจารณาความยาวที่จับคู่หรือสเปรดเดอร์/คานทรงตัวเพื่อความเสถียร

ตรวจสอบตัวเลือกแบบสองห่วงและแบบห่วงต่อห่วงที่ให้คะแนนในหน้าหมวดหมู่

• สลิงผ้าแบนโพลีเอสเตอร์
• และยืนยัน WLL กับขาที่หนักที่สุด
• วางแผนให้น้ำหนักเปลี่ยนรูปร่างหรือทรุดตัวระหว่างการยก และเพิ่มอุปกรณ์ยึดหรือสายรัดที่สามารถหมุนได้
• น้ำหนักที่เยื้องศูนย์จะลงโทษการสมมติฐาน การแก้ไขไม่ใช่สลิงที่ใหญ่ขึ้นที่เลือกตามความรู้สึก แต่เป็นการคำนวณสั้นๆ ที่มีระเบียบวินัยซึ่งจะหาขาที่หนักที่สุดและครอบคลุมมัน ทำเช่นนั้น เพิ่มการควบคุมความเสถียรที่น้ำหนักสามารถเคลื่อนที่ได้ และน้ำหนักที่ไม่สม่ำเสมอจะกลายเป็นการยกธรรมดาที่มีเส้นทางการรับน้ำหนักที่เข้าใจและบันทึกไว้